این استقبال گسترده بیارتباط با جایگاه خاص تهرانی در سینمای ایران نیست؛ جایگاهی که از اواسط دهه هفتاد شکل گرفت و تا امروز تداوم یافته است.
تهرانی با نقشآفرینی در فیلمهایی چون شوهران، سلطان، آبی، کاغذ بیخط و دستهای آلوده، شمایلی متفاوت از زن ایرانی را به تصویر کشید؛ زنی مقتدر، مستقل و در عین حال جذاب. پیش از آن، کمتر با چنین ترکیبی در سینمای ایران مواجه بودیم. او تصویری ارائه داد که در آن زیبایی و قدرت در تقابل با یکدیگر نبودند، بلکه در کنار هم معنا پیدا میکردند. همین ویژگی باعث شد چهرهای تازه و متمایز در ذهن مخاطب شکل بگیرد؛ شخصیتی که نه صرفاً متکی به جذابیت ظاهری بود و نه در قالب کلیشههای رایج زنانه تعریف میشد.
در سالهای اخیر نیز همین شمایل متفاوت در کنشهای اجتماعی او دیده میشود.او کمتر به انتشار استوری و پست برای بیان دیدگاههایش متوسل میشود و بیشتر با حضور مستقیم در موقعیتهای حساس اجتماعی واکنش نشان میدهد؛ حضوری که بیواسطه و در متن ماجراست.
همین جنس حضور است که او را از دیگران متمایز میکند. ویدئوی منتشرشده از مراسم گرگان نیز به همین دلیل با استقبال قابل توجهی روبهرو شد. البته منتقدانی هم وجود دارند که اساساً حضور سلبریتیها در چنین بزنگاههایی را محل تردید میدانند و معتقدند چهرههای مشهور لزوماً از دانش و تحلیل کافی برخوردار نیستند و ممکن است ناخواسته به التهاب اجتماعی دامن بزنند. در مقابل، گروهی قابل توجه این حضور را نشانه مسئولیتپذیری اجتماعی میدانند.
در نهایت، چه موافق و چه منتقد، کمتر کسی میتواند انکار کند که هدیه تهرانی همچنان «شبیه خودش» است؛ چه در سینما و چه در عرصه اجتماع، با همان تصویری که سالها پیش به مخاطب معرفی کرد: متفاوت، مستقل و بینیاز از هیاهو.
.
منبع:
خبر فوری | https://www.khabarfoori.com
